Rust voelt niet altijd als rust. Soms word je juist onrustiger als je stilzit. En ook al zit je even stil, je voelt je nog uitgeput. Je merkt je vermoeidheid, je gedachten draaien door, en je lijf lijkt niet mee te willen doen.
Voor mij betekent dit dat rust spanning kan oproepen omdat mijn lijf en hoofd nog niet op hetzelfde ritme zitten. Mijn lijf wil ontspannen, maar mijn hoofd blijft alert. Mijn gedachten dwalen naar wat er allemaal nog moet, wat er gisteren niet lukte, of wat misschien morgen op de planning staat of mis kan gaan. Soms lijkt het alsof rust een confrontatie is met alles wat ik juist even niet nodig heb.
Ik heb geleerd dat het oké is dat rust soms spanning oproept. Het betekent niet dat er iets misgaat, het betekent dat er ruimte ontstaat waarin gedachten en gevoelens naar boven kunnen komen. Herkennen en vooral accepteren dat dit gebeurt, kan een begin zijn van ontspanning.
Op deze pagina vind je teksten en verhalen die je niet beter gaan maken, maar om te merken dat je niet de enige bent die zich soms zo voelt. Dat het normaal is dat rust soms ook lastig kan voelen. Je bent niet raar! 🙂
Soms merk je dat stilzitten het lastigst is. Een korte wandeling, iets doen met je handen (bijvoorbeeld haken/breien/tekenen), of gewoon even van plek veranderen kan helpen om dit te doorbreken en je hoofd iets rustiger te maken. Schrijven kan ook: gewoon opschrijven wat er in je opkomt, enkel met het doel om je hoofd leger te maken.
Misschien helpt één van deze dingen
- Ademhaling volgen/observeren, zonder hem te veranderen of een oordeel over te hebben
- Lichaam laten bewegen, zelfs al is het maar kort
- Opschrijven wat je voelt, zonder oordeel of duidelijk doel
- Stilte omarmen, ook als dat ongemakkelijk voelt
- Heel belangrijk: acceptatie als het niet lukt, volgende keer beter
Neem wat bij je past. Laat de rest liggen. Rust kan soms spanning oproepen, en dat is oké. Het betekent dat je voelt, dat je aanwezig bent, en dat je onderweg bent naar meer balans en je je bewust wordt van dingen.
